Over mijn werk

Uit:

www.delft.nl/nieuwsbrief

artikel geschreven door Anne-Margot van Eijck 

 

 

Delftse kunst: Marieke Thiescheffer

Ze werkte in het sociaal-cultureel werk, de GGZ en als cameravrouw bij de publieke omroep. Maar schilderen doet Marieke Thiescheffer het allerliefst.

Toen Thiescheffer van school kwam, koos ze voor de opleiding tot sociaal-cultureel werker. “Daarna heb ik jarenlang met jongeren gewerkt. Ik hield ook erg van fotograferen en ging in mijn vrije tijd naar de Fotovakschool. Daar leerde ik niet alleen beter fotograferen, maar ook filmen. Ik woonde in die tijd in Amsterdam. Op een dag ben ik in de trein naar Hilversum gestapt en ben ik de kantine van de NOS binnengelopen. Daar vertelde ik aan een paar mensen dat ik graag cameravrouw wilde worden. Laat nou net iemand een vrouwelijke cameraman zoeken… Zo kan het dus gaan!”

Jan Reinders
Jarenlang was ze freelance cameravrouw en dat beviel haar goed. Maar toen haar man een baan in Delft kreeg, besloot het echtpaar daarheen te verhuizen en werd de afstand tot haar werk te groot. “Ik ging op zoek naar een vaste baan in Delft en vond die mijn oude stiel, het club- en buurthuiswerk.” De creativiteit bleef trekken: naast haar werk begon ze met schilderlessen bij de Delftse kunstenaar Jan Reinders.

Kunstacademie
Thiescheffer: “Van Jan heb ik heel veel geleerd, zeker ook op technisch gebied. Ik had altijd nogal een probleem met focussen – ik wilde van alles – maar toen heb ik besloten voor het schilderen te gaan. Bij fotograferen en filmen maak je gebruik van de realiteit; schilderen voelde meer als iets van mezelf.” Ze was al in de veertig toen ze een collega ontmoette die naast haar baan de kunstacademie deed en ze dacht: waarom zou ík dat niet doen?” Met de serie olieverfschilderijen die ze bij Jan Reinders had gemaakt, werd ze in Den Haag direct aangenomen.

Celdeling
Wat ze toen al schilderde, komt nog altijd in veel van haar doeken terug: het menselijke hoofd, vaak zonder gezicht. “Het hoofd, de cirkel, het ei en de bron – het zijn de terugkerende elementen in mijn werk. Ze liggen voor mijn gevoel ook heel dicht bij elkaar: het ei is het begin van leven, het hoofd is het begin van ideeën.” Een idee waar die rode draad vandaan komt, heeft ze ook: “Ik denk dat mijn biologieleraar op de havo daar een rol in speelt. Hij kon ongelooflijk boeiend vertellen over de celdeling.”

Spelen
Al heeft ze haar lijn gevonden, ze blijft altijd op onderzoek. “Ik ben nu op weg naar minder ratio in mijn doeken. Ik wil intuïtiever werken. Losser.” Thiescheffer doet niets liever dan schilderen in haar atelier. “Het heeft wat jaren gekost, maar nu heb ik echt handigheid in het schilderen met olieverf. Ik kan ermee spelen, dat koester ik.”
Ze geeft ook les: aan kinderen bij De VAK/DOK, aan volwassenen in haar eigen atelier en op het Rietveld. “Schilderles geven vind ik óók onwijs leuk. Ik zie mijn leerlingen enorme sprongen maken.